Rosario to Vampire

Aono Tsukune jest przeciętnym piętnastolatkiem. Z powodu słabych ocen nie udaje mu się dostać do żadnej szkoły i zmuszony będzie powtarzać rok. Nieoczekiwanie jednak, w ręce chłopca trafiają papiery do akademii Yokai Gauken. Chcąc-niechcąc, by zdać do następnej klasy Tsukune musi udać się do tajemniczej szkoły. Gdy nasz bohater dociera pod mury akademii spotyka dziewczynę imieniem Mokka. Wyjawia mu ona, że jest wampirzycą, a Yokai Gauken to szkoła dla potworów. Tsukune jest zszokowany i natychmiast chce wrócić do domu, jednak jedyny autobus, który może go zabrać z powrotem, kursuje tylko raz w miesiącu. Chłopiec skazany jest na pozostanie w akademii. Nie ma się jednak o co martwić, gdyż w szkole znajdzie się wiele koleżanek (z Mokką na czele), które chętnie się nim zaopiekują . Rosario to Vampire to kawałek porządnego ecchi. Bardzo dobre anime, gdy chcesz się odprężyć na moment, nie wysilając szarych komórek.

Manga dzisiaj cz.4

Fala Art Nouveau 

Choć mangi rozwijały się przez cały wiek, czerpiąc natchnienie z różnych stylów i historii z poprzednich epok, istnieje zjawisko, którego nie można pomonąć. to "powrót japonizmu do Japonii". Wiele mang tworzonych przez utalentowanych artystów inspirowanych jest Art Nouveau.

w XIX wieku, kiedy Europę zalała fala japonizmu wiele artystów z zainteresowaniem przyglądało się kompozycji i grafice japońskich drzeworytów - stworzyli w twn sposób nowy ruch przenoszący cechy sztuki japońskiej przede wszystkim na afisze teatralne i plakaty reklamowe . Art Nouveoau zapożyczyło wiele elementów ze sztuki Kraju Kwitnącej Wiśni, a czeski malarz Alfons Mucha (1860-1939) znakomicie włączał je w plakaty teatralne, które przyniosły mu sławę. 

Współcześni twórcy mang pozostają pod silnym wpływem stylu Art Nouveau, zwłaszcza twórczość Muchy jednego z ulubionych artystów Japończyków. Wyrafinowane stroje i długie włosy modelek opadające w lokachi obramowanie listowiem, stanowia źródło inspiracji dla licznych rysowników.

"CLAMP" to nazwa, którą przyjeła grupa kobiet - twórczyń mang. Debiutowało siedem, a błyskotliwą karierę zdibyły cztery. Ich prace,  przeznaczone na początku dla kobiet, rozwinęły się i obecnie mają szerszy krąg czytelników. Bardzo popularne w Japonii twórczynie czuwają nad wszystkimi etapami pracy nad dziełem. Występujące w ich mangach postacie umieszczone w dramatycznym, pełnym ekspresji otoczeniu urzekają swym wdziękiem. Tła utrzymane w stylu Art Nouveau, podobie jak suknie i biżuteria bohaterek, przypominają plakaty teatralne uwieczniające Sarę Bernhard i inne portrety pieknych kobiet malowanych przez Muche. Wysmakowane fryzury, arabeski oraz dokładnie i subtelnie narysowane motywy roslinne niechybnie przywodzą na myśl czeskiego malarza. Format dzieł przypomina kakemono lub parawany tak cenione przez miłośników japonizmu.

               Alfons Mucha, Cztery pory roku, 1896